Kreta zoals je het niet verwacht: rust, avontuur en een zwembad op een heuvel
Eerlijk is eerlijk: Kreta stond bij ons niet bovenaan de lijst. Te toeristisch, dachten we. Te druk in de zomer. Te veel all-in hotels en weinig échte rust. Maar deze reis bewees ons ongelijk. Wat begon als een goedkopere last-minute-optie, werd een van onze favoriete vakanties van het jaar – vol natuur, stilte, avontuur en… veel barbecue.
We trokken voor zeven dagen naar het eiland, vlogen met TUIFly vanuit Zaventem, huurden een auto, en verbleven in een knus huisje op een heuvel bij Anopolis (niet te verwarren met het veel drukkere Anopolis bij Chersonissos). Als je nog twijfelt of Kreta wat voor je is – vooral als je niet houdt van massa’s toeristen – lees dan zeker even mee.
Aankomst op Kreta: zon, vrijheid en dat uitzicht
Na een vroege ochtendvlucht met TUIFly landden we op Heraklion Airport, waar de zon al stevig scheen. Onze huurauto stond klaar en binnen een half uur reden we al door de heuvels naar onze Airbnb. En wat voor één.
Het huisje lag op een heuvel, omgeven door olijfbomen, met een privézwembad dat uitkeek op de vallei. Geen buren in de buurt, alleen de wind, de zon en af en toe een geit in de verte. Binnen was alles aanwezig, echt comfortabel en vooral goednieuw. Buiten leefden we – letterlijk. Eten, lezen, zwemmen, wijn drinken bij zonsondergang: alles gebeurde op dat terras.
En dat allemaal in begin juli, waarin we verwacht hadden met z’n allen op elkaars voeten te staan. Niets was minder waar. Hier voelde het alsof we het eiland voor onszelf hadden.
Avontuur op vier wielen: quad rijden in de bergen
Op dag twee huurden we een quad in Skalani, een dorpje op korte afstand van Heraklion. We wilden de bergen in – via kleine weggetjes, stoffige paden en verlaten gehuchtjes.
En het was perfect. De quad gaf ons toegang tot paadjes die met de auto onmogelijk waren. We reden voorbij oude wijnstokken, verlaten kapelletjes, dorpen waar de tijd lijkt stil te staan. En overal: uitzicht. Bergen die zich openen naar de zee, valleien vol groen, en bijna geen mens te zien.
Een tip: draag een zonnebril en neem een doekje mee voor het stof. En drink veel water. De zon brandt, maar als je rijdt, voelt het alsof je in een warme föhn zit – heerlijk, maar verraderlijk.
Canyoning in Males en Christos: even uit de comfortzone
We hadden zin in iets actiefs, iets dat we nog nooit eerder gedaan hadden. En dus boekten we een canyoningtocht in de regio Males en Christos, in het zuidoosten van het eiland.
Het was spannend: harnassen aan, touwen vast, en dan langs watervallen en kloven naar beneden klimmen en glijden. Geen grote rivieren of wilde stromen, maar wél smalle kloven, steile wanden en veel adrenaline. En het mooie: we waren met een klein groepje van zes mensen, zonder massatoerisme of haast.
Na de tocht reden we door naar het strand van Mirtos, een klein kustplaatsje aan de zuidkust. Daar wachtten ons koude drankjes, zand tussen de tenen, en het gevoel dat we iets écht gedaan hadden die dag.
Kreta’s stille kant: de zuidkust
Wat we echt niet wisten voor we gingen, is hoe stil en ongerept het zuiden van Kreta is. De meeste mensen blijven in het noorden – logisch, daar liggen de grote steden en stranden – maar aan de zuidkant vind je nog het Kreta dat velen vergeten zijn.
Geen grote resorts, geen strandstoelen in rijen, geen luidruchtige bars. Wel: heldere zee, kleine dorpjes met taverna’s zonder menu’s, en locals die nog tijd maken voor een praatje.
Mirtos was zo’n plek. We hebben er misschien maar één namiddag doorgebracht, maar het is blijven hangen. Simpel, warm, echt. Geen Instagramfilter nodig.
BBQ, zwembad en de kunst van niks doen
Na een paar actieve dagen deden we wat we het liefst doen op vakantie: niks. Of toch niet veel. In ons huisje in Anopolis staken we bijna elke avond de BBQ aan, met lokale producten van de markt (tip: haal je vlees en groenten bij de slager en groenteboer in Skalani, véél lekkerder dan de supermarkt).
We zwommen elke ochtend, lazen urenlang op het terras, speelden kaartspelletjes en maakten onze eigen tzatziki. Simpel leven. En dat is exact wat deze plek zo perfect maakte.
En het weer?
We waren er in de eerste week van juli en hadden elke dag zon, zonder oververhitting. Doordat we iets hoger zaten, waaide er bijna altijd een zacht briesje. Geen muggen, geen hittegolf – gewoon zomers, zoals je het je wenst.
En hoewel het hoogseizoen begon, voelden we nergens drukte. Geen files, geen wachtrijen, geen volgeboekte restaurants. En we hebben écht veel verschillende plekken bezocht. Kreta kan druk zijn – ja – maar alleen als je kiest voor de drukke zones. Er is zoveel méér dan Chersonissos of Rethymnon.
En waarom je Kreta écht moet overwegen
Kreta heeft een naam als toeristisch eiland. En ja, die reputatie klopt… op bepaalde plekken. Maar net zoals je in Frankrijk niet naar de Champs-Élysées moet om rust te vinden, moet je op Kreta gewoon wat verder kijken dan de brochure.
Want wat wij vonden, was een eiland vol authenticiteit, vrijheid, zon en ruimte. We sliepen met de ramen open, aten met zand tussen onze tenen, voelden ons klein in de bergen en groot in het zwembad.
En het mooiste van alles? Dat het allemaal zo eenvoudig was. Geen dure excursies, geen overvolle routes, geen planning tot op de minuut. Gewoon Kreta zoals het bedoeld is: warm, puur, en een beetje wild.
Zouden we teruggaan? Zonder twijfel. Maar dan doen we het weer zo: auto, huisje, vrijheid. En misschien nog een zipline of canyon erbij.
Kreta verraste ons. En dat doet het vast ook met jou.
">