Droomreis door het diepe zuiden van de VS: van Miami Beach tot de bayou van Louisiana
Sommige reizen blijven hangen – niet omdat alles volgens plan liep, maar omdat het landschap, de sfeer en de herinneringen je bijblijven als een film. Onze roadtrip door het diepe zuiden van de Verenigde Staten, van Florida tot Louisiana, was precies zo’n reis. Het was warm, lang, verrassend, soms absurd, maar bovenal: écht Amerika.
We vlogen vanuit Frankfurt naar Orlando, na eerst onze ESTA’s in orde te hebben gemaakt. Altijd even spannend dat laatste vinkje voor het visum, maar eens we op de luchthaven stonden, voelde alles als het begin van iets groots.
Starten in Orlando en meteen zuidwaarts
De eerste nacht verbleven we in het Rosen Plaza Hotel, aan International Drive – midden in de Disney-sfeer, met neonlichten, ketenrestaurants en alles wat je je voorstelt bij Orlando. Niet meteen onze stijl, maar perfect voor een eerste nacht.
De volgende ochtend pikten we onze huurauto op bij Sixt, en dat voelde als het échte begin van onze reis: koffers in de achterbak, playlist aan, airco op standje winter, en we reden zuidwaarts – richting Miami Beach.
Zand, zee en art deco in Miami Beach
In Miami Beach verbleven we in The Palms Hotel, pal aan het strand. Wat een plek. Ons balkon keek uit op palmbomen en het zachte geruis van de Atlantische Oceaan.
We genoten van een middag aan het strand, met de voeten in het zand en het hoofd nog vol jetlag. ’s Avonds wandelden we door de art-deco straten van South Beach, zagen flitsende auto’s, hoorden Spaanstalige muziek uit open ramen, en voelden ons meteen ver weg van thuis.
Op naar de Florida Keys en Key West
De volgende dag reden we door naar het uiterste zuiden van de staat: de Florida Keys. Een lange rit over bruggen en eilanden, met aan beide kanten water zo blauw dat het haast nep leek. We sliepen in het Opal Key Resort in Key West, een heerlijke uitvalsbasis om het eiland te verkennen.
Met de fiets reden we naar het Truman Little White House, het vakantieverblijf van president Truman. Daarna bezochten we het huis van Ernest Hemingway, waar de zesvingerige katten nog steeds rondlopen alsof hij gisteren nog schreef. En omdat we er niet genoeg van kregen, namen we de boot naar Sunset Key, waar we te voet het eiland verkenden – rustig, tropisch en totaal anders dan het vasteland.
Manatee’s en motels in Crystal River
Na twee dagen Key West reden we terug omhoog, langs de Golfkust naar Crystal River, waar we in een eenvoudig motel op 500 meter van het water verbleven. Hier kwamen we voor iets bijzonders: kayakken tussen de manatee’s. En dat was magisch. Tussen het riet en het kalme water kwamen de vriendelijke reuzen nieuwsgierig langs je bootje dobberen. Zacht, traag en compleet zen. Een moment dat je niet snel vergeet.
Van Florida naar Louisiana: de lange rit
Daarna wachtte een stevige rit: door het binnenland van Alabama en Mississippi, tot aan de staat Louisiana. Het landschap veranderde langzaam: meer vlaktes, meer pick-ups, meer kerken en fastfoodborden. Onderweg stopten we bij een Buc-ee’s – een soort megatankstation waar alles XXL is. Snoep, drank, barbecue, T-shirts, toiletpapier: je raakt niet uitgekeken. Echt Amerika op z’n best (of gekst).
New Orleans en de sfeer van de bayou
In New Orleans verbleven we in het stijlvolle Loews Hotel, midden in het centrum. We trokken meteen het Franse Kwartier in – de ziel van de stad. Smalle straatjes met gietijzeren balkons, kleurrijke gevels, jazzmuziek die uit open deuren stroomt, en de geur van Cajun-kruiden die je van het ene pleintje naar het andere leidt.
We slenterden over Bourbon Street en Royal Street, dronken een cocktail op een zonnig terras, luisterden naar straatmuzikanten en zagen een dixielandband op een hoek het hele publiek stil krijgen. Er hangt iets in de lucht in New Orleans – een mengeling van muziek, geschiedenis en feest – die je nergens anders vindt. Je hóeft er eigenlijk niets te doen: gewoon zijn, luisteren, kijken, en meedeinen op het ritme van de stad is al genoeg.
Maar wat ons nog het meest bijbleef, was de dag erna, toen we met een boot de bayou introkken…
Plantations en het beladen verleden
Een dag later bezochten we de Oak Alley Plantation en Laura Plantation. Twee totaal verschillende plekken, maar beide met een gedeeld verleden: dat van de slavernij.
Oak Alley is bijna filmisch mooi, met een oprijlaan vol eiken, een echt prachtige plek maar wel met een minder leuk verhaal.
Laura is kleiner, persoonlijker en rauwer in z’n verhalen. Beide zetten je aan het denken.
Waveland: Ground Zero van Katrina
Daarna reden we naar Waveland, Mississippi, voor een rustig weekend in een gehuurd huisje. Dit was het punt waar orkaan Katrina in 2005 aan land kwam – alles werd hier letterlijk weggevaagd. Er hangt een stille sfeer, maar tegelijk voel je ook hoe mensen zijn teruggekeerd en opnieuw begonnen. We wandelden langs het strand en stonden stil bij de plekken waar huizen ooit stonden. Indrukwekkend.
Terug naar Florida
Op de laatste dag reden we terug oostwaarts, opnieuw richting Florida. Nog één hotelovernachting op de route naar Orlando, waar onze roadtrip eindigde.
">